Bardzo mi się podoba. Wiersz jest prawdziwy do bólu, ale unika patosu, specyficznego dla tak smutnej tematyki.

Genialne w swojej prostocie. Gratuluje pomysłu!

Piękne.

Unikaj takich wierszy, unikaj. A przynajmniej nie publikuj ich, bo zaśmiecają portal, a Tobie nie pomagają.

Pisz, pisz, ale do szuflady i jak kiedyś wyjdzie Ci coś lepszego niż ten "wiersz" to wtedy wrzuć na digart. Gwarantuje, że digart będzie istniał i ktoś Cię przeczyta.

Gratuluje odwagi. Ja nie miałabym jej tyle, by podpisać swoim imieniem i nazwiskiem taki tekst.

Uwielbiam.

Tytuł odstrasza i przekreśla.
A szkoda, bo tekst nawet dobry.

Puenta tak genialna, że nic nie wnosi.

"genialna" - użyte jako ironia.

Aż się sama sobie dziwie, że znajduję w tym wierszu elementy, które mi się podobają.

Bardzo dobrze napisane. Ze stoickim spokojem oddajesz czytelnikowi wszystkie swoje uczucia. A to niezwykła sztuka.
Ten wiersz napisany jest tak, że aż ma się ochotę czytać się dalej i dalej i dalej.

"dnieje na dnie" ?

po słowie "wie" znaki interpunkcyjne zbędne

Ten wiersz podoba mi się o wiele bardziej i jest o niebo lepszy. Genialna treść. Genialne przesłanie.

Nie podoba mi się zapis - ciężko się czyta. Tekst sam w sobie jest dobry, chociaż można by z tym dyskutować. Są fragmenty, które nie pasują do całości, albo całość do nich.

Należał Ci się digart dnia. Kocham Ciebie czytać.

Ostatnia strofa jak marzenie! Pisz tak jak napisałaś ją, a będzie bardzo bardzo dobrze.

*obtartego?

Podoba mi się stwierdzenie: purpurowe mokre tulipany. Nawet bardzo się podoba. Końcówka dobra.

Błędna interpunkcja i zapis: małe - wielkie litery.
Temat nudny, wszędzie go pełno.

Dawno nie czytałam czegoś tak oryginalnego.

Za dużo emocji (co rozumiem), jednak zbyt przez nie, nie kontrolowałaś prawidłowo "drogi" tego wiersza. Coś uciekło i spowodowało to, ze raczej słaba z tego "poezja".

*Śniłam

Nie podoba mi się interpunkcja.

Świetna gra słów.

Czytając ten wiersz mam wrażenie, że nie potrafiłeś/łaś go zacząć. Potem poszło, nawet dobrze i znowu ten moment, który napisany jest po to by był. I wydaje mi się, że pomysł na wiersz wziął się od dwóch ostatnich linijek - one same stworzyłyby coś. Zdecydowanie za dużo słów.

Raz piszesz Cię, Ciebie z dużej litery, a potem jakby o tym zapominasz i ty już piszesz z małej.
Nie lubię takich form, bo nic nie wnoszą. Są super, kiedy jest minimalna liczba ważnych słów, a u Ciebie tych słów jest dużo, wszystkie są takie same i połowa jest niepotrzebna. A już "głupim" zdecydowanie nie pasuje.

Bardzo podoba mi się powtórzenie pytania - dociera do czytelnika i przywołuje jego prywatne wspomnienia. Pierwsze dwie strofy najlepsze.

Rzuciałaś - ?